1. postępowanie o zatwierdzenie układu

2. przyspieszone postępowanie układowe

3. postępowanie układowe

4. postępowanie sanacyjne

Postępowanie o zatwierdzenie układu jest obecnie zdecydowanie najczęściej wybieranym we współpracy z doradcami restrukturyzacyjnymi rodzajem postępowania. Jest to postępowanie umożliwiające najszybsze wdrożenie, a przy tym jest wysoce efektywne i tańsze od pozostałych rodzajów postępowań.

Więcej o postępowaniu o zatwierdzeniu układu dowiesz się na specjalnie przygotowanej przez nas stronie - klikając w ten link - Postępowanie o zatwierdzenie ukladu

Układ obejmuje:
1) wierzytelności osobiste powstałe przed dniem otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej;
2) odsetki za okres od dnia otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego;
3) wierzytelności zależne od warunku, jeżeli warunek ziścił się w czasie wykonywania układu.

Szerzej piszemy o tym we wpisie na naszym blogu.

Układ obejmuje wszystkie wierzytelności osobiste, chyba że prawodawca wyłączył jakiś katalog wierzytelności z objęcia układem.

I tak, układ nie obejmuje w szczególności:
1) wierzytelności ze stosunku pracy, chyba że wierzyciel wyraził zgodę na objęcie jej układem;
2) wierzytelności zabezpieczonej na mieniu dłużnika hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym lub hipoteką morską, w części znajdującej pokrycie w wartości przedmiotu zabezpieczenia, chyba że wierzyciel wyraził zgodę na objęcie jej układem lub też wierzycielowi zaproponowano odpowiednio wysoki stopień zaspokojenia;
3) wierzytelności alimentacyjnych oraz rent z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci oraz z tytułu zamiany uprawnień objętych treścią prawa dożywocia na dożywotnią rentę;
4) roszczeń o wydanie mienia i zaniechanie naruszania praw;
5) wierzytelności, za które dłużnik odpowiada w związku z nabyciem spadku po dniu otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego, po wejściu spadku do masy układowej lub sanacyjnej.

Szerzej piszemy o tym we wpisie na naszym blogu.

Odpowiedź na pytanie znajdujemy w art. 119 ust. 1 Prawa restrukturyzacyjnego.  Uchwała zgromadzenia wierzycieli o przyjęciu układu zapada, jeżeli wypowie się za nią większość głosujących wierzycieli, którzy oddali ważny głos, mających łącznie co najmniej dwie trzecie sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom.

Zdarza się, że głosowanie nad układem przeprowadza się w grupach wierzycieli. Wierzyciele przyporządkowani są do kilku grup (np. na wierzycieli o stosunkowo niewielkich kwotach wierzytelności, na największych wierzycieli i na wierzycieli korzystających z zabezpieczeń rzeczowych). Jeżeli głosowanie nad układem przeprowadza się w grupach wierzycieli, układ zostaje przyjęty, jeżeli w każdej grupie wypowie się za nim większość głosujących wierzycieli z tej grupy, mających łącznie co najmniej dwie trzecie sumy wierzytelności, przysługujących głosującym wierzycielom z tej grupy. Ustawodawca przewidział także dodatkowe rozwiązanie („koło ratunkowe”), zgodnie z którym układ zostaje przyjęty, chociażby nie uzyskał wymaganej większości w niektórych z grup wierzycieli, jeżeli wierzyciele mający łącznie dwie trzecie sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom głosowali za przyjęciem układu, a wierzyciele z grupy lub grup, które wypowiedziały się przeciw przyjęciu układu, zostaną zaspokojeni na podstawie układu w stopniu nie mniej korzystnym niż w przypadku przeprowadzenia postępowania upadłościowego.

Szerzej, wraz z przykładami, kwestie te wyjaśniamy w naszym wpisie na blogu.