Darowizna majątku przed ogłoszeniem upadłości

10 września 2024

Zabezpieczenie służące ochronie majątku dłużnika w postępowaniu o ogłoszenie upadłości przedsiębiorcy

13 kwietnia 2022

Zakaz wypowiadania dłużnikowi umowy najmu lub dzierżawy w trakcie trwania postępowania restrukturyzacyjnego

31 stycznia 2022

Przepisy Prawa restrukturyzacyjnego pozwalają na przeprowadzenie jednego z czterech rodzajów postępowań restrukturyzacyjnych: postępowania o zatwierdzenie układu, przyspieszonego postępowania układowego, postępowania układowego oraz postępowania sanacyjnego.

Obecnie zdecydowanie najpopularniejszym i najbardziej efektywnym postępowaniem restrukturyzacyjnym jest postępowanie o zatwierdzenie układu (tzw. „PZU”). Szczegółowe informacje o tym postępowaniu, w tym jego zaletach, znaleźć można na dedykowanej, przygotowanej przez naszą kancelarię podstronie: https://szulcwisniewski.pl/zatwierdzenie-ukladu/

W toku postępowania restrukturyzacyjnego sporządzane są propozycje układowe. Jest to zasadniczy dokument w każdym z postępowań, stanowiący „ofertę” dla wierzycieli, czyli określający zasady na jakich dłużnik ma dokonać spłaty wierzytelności objętych układem. Propozycje te regulują zatem wysokość spłaty wierzytelności i okres w jakich będą one dokonywane. O tym, co takie propozycje mogą zawierać, przeczytać można szerzej na podstronie: https://szulcwisniewski.pl/2021/12/13/sposoby-restrukturyzacji-zobowiazan-dluznika-w-postepowaniu-restrukturyzacyjnym/

Zasadniczym elementem postępowania restrukturyzacyjnego jest głosowanie nad układem. Głosowanie jest procedurą, w której wierzyciele podejmują decyzję, czy dadzą dłużnikowi szansę restrukturyzacji swoich zobowiązań na zasadach przewidzianych przez propozycje układowe. Kiedy zatem układ zostanie przyjęty?

Odpowiedź na pytanie znajdujemy w art. 119 ust. 1 Prawa restrukturyzacyjnego.  Uchwała zgromadzenia wierzycieli o przyjęciu układu zapada, jeżeli wypowie się za nią większość głosujących wierzycieli, którzy oddali ważny głos, mających łącznie co najmniej dwie trzecie sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom.

Przepis wymaga zatem jednoczesnego osiągnięcia dwóch rodzajów większości: większości osobowej oraz większości kapitałowej spośród tych wierzycieli, którzy zdecydowali się wziąć udział w głosowaniu (niegłosujących wierzycieli nie bierzemy pod uwagę).

--- Przykład 1: ---

Układem objętych jest 11 wierzycieli z łączną sumą przysługujących wierzytelności w kwocie 3.200.000,- zł.

Za układem głosy oddało 5 wierzycieli, którym przysługują wierzytelności na kwotę 1.547.000,- zł.

Przeciw układowi głosy oddało 4 wierzycieli, którym przysługują wierzytelności na kwotę 600.000,- zł.

Wynik: Układ został przyjęty. Większość osobowa zagłosowała za, uzyskano także co najmniej 2/3 większości kapitałowej (1.547.000,- zł z kwoty głosującej 2.147.000,- zł).

--- Przykład 2: ---

Układem objętych jest 11 wierzycieli z łączną sumą przysługujących wierzytelności w kwocie 3.200.000,- zł.

Za układem głosy oddało 4 wierzycieli, którym przysługują wierzytelności na kwotę 1.100.000,- zł.

Przeciw układowi głosy oddało 3 wierzycieli, którym przysługują wierzytelności na kwotę 900.000,- zł.

Wynik: Układ nie został przyjęty. Wprawdzie większość osobowa wierzycieli zagłosowała za, to jednak nie uzyskano wymaganej większości kapitałowej 2/3 (1.100.000,- zł z kwoty głosującej 2.000.000,- zł stanowi 55%).

Bardzo często zdarza się, że głosowanie nad układem przeprowadza się w grupach wierzycieli. Wierzyciele przyporządkowani są do kilku grup obejmujących różne kategorie interesu (np. na wierzycieli o stosunkowo niewielkich kwotach wierzytelności, na największych wierzycieli i na wierzycieli korzystających z zabezpieczeń rzeczowych). Jeżeli głosowanie nad układem przeprowadza się w grupach wierzycieli, obejmujących poszczególne kategorie interesów, układ zostaje przyjęty, jeżeli w każdej grupie wypowie się za nim większość głosujących wierzycieli z tej grupy, mających łącznie co najmniej dwie trzecie sumy wierzytelności, przysługujących głosującym wierzycielom z tej grupy. Ustawodawca przewidział także dodatkowe rozwiązanie („koło ratunkowe”), zgodnie z którym układ zostaje przyjęty, chociażby nie uzyskał wymaganej większości w niektórych z grup wierzycieli, jeżeli wierzyciele mający łącznie dwie trzecie sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom głosowali za przyjęciem układu, a wierzyciele z grupy lub grup, które wypowiedziały się przeciw przyjęciu układu, zostaną zaspokojeni na podstawie układu w stopniu nie mniej korzystnym niż w przypadku przeprowadzenia postępowania upadłościowego.

--- Przykład 3: ---

Układ obejmuje trzy grupy - kategorie interesu, w których wynik głosowania był następujący :

  1. Wierzytelności do kwoty 50.000,- zł - 5 wierzycieli głosujących (3 wierzycieli za z kwotą 80.000,- zł, 2 wierzycieli przeciw z kwotą 35.000,- zł),
  2. Wierzytelności od kwoty 50.000,01 zł - 6 wierzycieli głosujących  (4 wierzycieli za z kwotą 560.000,- zł, 2 wierzycieli przeciw z kwotą 190.000,- zł),
  3. Wierzytelność zabezpieczona rzeczowo - 1 wierzyciel głosujący  (1 wierzyciel za z kwotą 300.000,- zł).

Wynik: Układ został przyjęty. W każdej z grup większość osobowa zagłosowała za, uzyskano także co najmniej 2/3 większości kapitałowej w każdej z grup.

--- Przykład 4: ---

Układ obejmuje trzy grupy - kategorie interesu, w których wynik głosowania był następujący :

  1. Wierzytelności do kwoty 50.000,- zł - 5 wierzycieli głosujących (3 wierzycieli za z kwotą 80.000,- zł, 2 wierzycieli przeciw z kwotą 35.000,- zł),
  2. Wierzytelności od kwoty 50.000,01 zł - 3 wierzycieli głosujących  (1 wierzyciel za z kwotą 90.000,- zł,  2 wierzycieli przeciw z kwotą 190.000,- zł),
  3. Wierzytelność zabezpieczona rzeczowo - 1 wierzyciel głosujący  (1 wierzyciel za z kwotą 300.000,- zł).

Wynik: Wierzyciele z grupy 1 i 3 opowiedzieli się za przyjęciem układu. W grupie 2 wierzyciele opowiedzieli się przeciwko przyjęciu układu. Wobec tego, że w jednej z grup wierzycieli układ nie uzyskał większości konieczne jest zbadanie, czy można skorzystać z opisanego wyżej „koła ratunkowego”. Badamy zatem, czy wierzyciele mający łącznie dwie trzecie sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom głosowali za przyjęciem układu, a wierzyciele z grupy lub grup, które wypowiedziały się przeciw przyjęciu układu, zostaną zaspokojeni na podstawie układu w stopniu nie mniej korzystnym niż w przypadku przeprowadzenia postępowania upadłościowego. Dla tego celu:

- sprawdzamy, czy sumując wierzytelności wierzycieli którzy głosowali za, sumując głosy z każdej z grup, uzyskamy większość 2/3 (w naszym przypadku warunek ten jest spełniony: za łącznie 470.000,- zł, przeciw łącznie 225.000,- zł).

- sporządzamy symulację jaki będzie stopień zaspokojenia wierzycieli z grupy 2 - tej która opowiedziała się przeciw przyjęciu układu. Jeśli w ramach wykonania propozycji układowych wierzyciele ci uzyskają zaspokojenie nie mniej korzystne niż w postępowaniu upadłościowym, to warunek ten jest spełniony, a układ został przyjęty.

Jak wynika z powyższych rozważań, stwierdzenie uzyskania większości niezbędnej do przyjęcia układu niekiedy może wymagać szczególnie pogłębionej analizy wyniku przeprowadzonego głosowania.

Klikając w ten link trafisz do danych kontaktowych kancelarii.

Kancelaria Szulc&Wiśniewski

Doradcy restruktruyzacyjni